به مناسبت آغاز بهار
تقويم ماه:
شب اوّل: اين شب به نام «ليلة المبيت» مزيّن است، در اين شب يک حادثه مهمّ تاريخى واقع شد و آن اين که در سال سيزدهم بعثت، رسول خدا(صلى الله عليه وآله) از مکّه به قصد هجرت به سوى مدينه، از شهر خارج شد و در «غار ثور» پنهان گرديد و امير مؤمنان على(عليه السلام) براى اغفال دشمنان، فداکارانه در بستر رسول خدا(صلى الله عليه وآله) خوابيد و مشرکان قريش که خانه رسول خدا(صلى الله عليه وآله) را محاصره کرده بودند، به گمان آن که رسول خدا(صلى الله عليه وآله) در بسترش آرميده است، تا صبح منتظر ماندند و چون صبحگاهان با شمشيرهاى برهنه به منزل آن حضرت هجوم بردند تا رسول اللّه(صلى الله عليه وآله) را بکشند، على(عليه السلام) را ديدند که از آن بستر برخاست! بدين سان، رسول خدا(صلى الله عليه وآله) در فرصتى مناسب خود را از چنگال مشرکان قريش نجات داد و على(عليه السلام) نيز با اين فداکارى، عشق و علاقه و برادرى خود را نسبت به رسول خدا(صلى الله عليه وآله)نشان داد; اين در حالى بود که هر زمان ممکن بود کسى را که در بستر خوابيده به قتل برسانند.
آيه شريفه «وَ مِنَ النّاسِ مَنْ يَشْرِى نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللّهِ وَ اللّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبادِ; بعضى از مردمِ (با ايمان و فداکار) جان خود را در برابر خشنودى خدا مى فروشند; و خداوند نسبت به بندگان مهربان است» در حقّ آن حضرت نازل شد.
سال هجرت رسول خدا(صلى الله عليه وآله) مبدأ تاريخ مسلمانان است و تحوّلى عظيم در جهان اسلام روى داد.
روز هشتم: در روز هشتم ربيع الأوّل، سال 206، شهادت امام حسن عسکرى(عليه السلام) طبق روايتى واقع شده است و از همان روز، امامت حضرت صاحب الزّمان، حجّة بن الحسن ـ عجّل الله تعالى فرجه الشريف ـ آغاز گرديد.
روز دهم: روز ازدواج رسول خدا(صلى الله عليه وآله) با حضرت خديجه کبرى(عليها السلام) است در حالى که رسول خدا(صلى الله عليه وآله) 25 ساله بود و حضرت خديجه(عليها السلام)40 ساله. به همين مناسبت روزه اين روز به عنوان شکرگزارى مستحب شمرده شده است.
روز دوازدهم: اين روز مطابق نظر مرحوم شيخ کلينى و مسعودى و همچنين مشهور ميان اهل سنّت، روز ولادت با سعادت نبىّ مکرّم اسلام(صلى الله عليه وآله)است.
همچنين در اين روز، رسول خدا(صلى الله عليه وآله) بعد از 12 روز که مسير راه ميان مکّه و مدينه را پيمود وارد مدينه گرديد. و نيز روز انقراض دولت بنى مروان در سال 132 است.
روز چهاردهم: در سال 64 در چنين روزى، يزيد بن معاويه به هلاکت رسيد.
وى پس از سه سال و نُه ماه خلافت که همراه با جنايات عظيمى بود - که مهمترين آن واقعه کربلا و شهادت ابى عبداللّه الحسين(عليه السلام) و يارانش مى باشد - در سنّ سى و هفت سالگى در منطقه «حوران» زندگى ننگينش به پايان رسيد; جنازه اش را در دمشق دفن کردند; ولى اکنون اثرى از او نيست.
شب هفدهم: طبق روايات مشهور شيعه، شب ولادت حضرت خاتم الانبيا، رسول معظّم اسلام(صلى الله عليه وآله) است و شب بسيار مبارکى است.
همچنين يکسال قبل از هجرت رسول خدا(صلى الله عليه وآله)، در چنين شبى معراج آن حضرت صورت گرفت.
روز هفدهم: همان گونه که گفتيم مشهور ميان علماى اماميّه آن است که روز هفدهم ربيع الأوّل، روز ولادت با سعادت رسول خدا حضرت محمّد بن عبداللّه(صلى الله عليه وآله) است و معروف آن است که ولادتش در مکّه معظّمه، واقع شده است، و زمان ولادتش هنگام طلوع فجر، روز جمعه، سنه عام الفيل بوده است. (عام الفيل سالى است که ابرهه با لشکرش که بر فيل سوار بودند به قصد تخريب کعبه آمد، ولى همگى نابود شدند).
همچنين در چنين روزى در سال 83 هجرى قمرى، ولادت امام صادق(عليه السلام) واقع شده است و از اين جهت نيز بر اهمّيّت اين روز افزوده شده است.
ماه ربيع الأوّل گرچه آغاز آن آميخته با خاطره غم انگيز و اندوهبار شهادت امام حسن عسکرى(عليه السلام)است، ولى از آن جا که ميلاد مبارک حضرت ختمى مرتبت رسول گرامى اسلام(صلى الله عليه وآله) مطابق روايت معروف، در هفدهم اين ماه و طبق روايت غيرمعروف، در دوازدهم آن واقع شده و ميلاد حضرت صادق(عليه السلام) نيز در هفدهم اين ماه است، ماه شادى و جشن و سرور است.
از آن جا که هجرت پيامبر اکرم(صلى الله عليه وآله) که سرچشمه دگرگونىِ عميق در جهانِ اسلام و عزّت و شوکت مسلمين شد، و همچنين داستان «ليلة المبيت» در اين ماه واقع گرديده، و آغاز امامت پربرکت حضرت بقية اللّه (ارواحنا فداه) همزمان با شهادتِ پدر بزرگوارش نيز مى باشد; در مجموع از ماههاى بسيار پربرکت و پرخاطره است، که سزاوار است، همه علاقه مندان مکتب اهل بيت(عليهم السلام) آن را ارج نهند و گرامى بدارند.
اعمال اين ماه:
روز اوّل اين ماه: علما گفته اند مستحب است، به شکرانه هجرت موفّقيت آميز رسول خدا(صلى الله عليه وآله) اين روز را روزه بگيرند و صدقه و انفاق و احسان نمايند، و همچنين زيارت آن بزرگوار، در اين روز مناسب است.
مرحوم «سيّد بن طاووس»، دعايى را براى اين روز در کتاب اقبال نقل کرده است.
روز دوازدهم: در اين روز دو رکعت نماز مستحب است که در رکعت اوّل بعد از حمد، سه مرتبه سوره «قل يا ايّها الکافرون» و در رکعت دوم بعد از حمد، سه مرتبه سوره «توحيد» خوانده شود.
روز هفدهم: همان گونه که قبلا گفته شد اين روز مطابق نظر مشهور علماى اماميّه، روز ولادت رسول خدا(صلى الله عليه وآله) و همچنين ميلاد امام صادق(عليه السلام)است و روز بسيار مبارکى است و داراى اعمالى مى باشد:
1- غسل؛ به نيّت روز هفدهم ربيع الاوّل.
2- روزه; که براى آن فضيلت بسيار نقل شده است، از جمله در رواياتى از ائمّه معصومين(عليهم السلام)آمده است: کسى که اين روز را روزه بدارد، خداوند براى او ثواب روزه يکسال را مقرّر مى فرمايد.
3- دادن صدقه، احسان نمودن و خوشحال کردن مؤمنان و به زيارت مشاهد مشرّفه رفتن.
4- زيارت رسول خدا(صلى الله عليه وآله) از دور و نزديک; در روايتى از آن حضرت آمده است: هر کس بعد از وفات من، قبرم را زيارت کند مانند کسى است که به هنگام حياتم به سوى من هجرت کرده باشد، اگر نمى توانيد مرا از نزديک زيارت کنيد، از همان راه دور به سوى من سلام بفرستيد (که به من مى رسد).
5- زيارت امير مؤمنان، على(عليه السلام) نيز در اين روز مستحب است با همان زيارتى که امام صادق(عليه السلام) در چنين روزى کنار ضريح شريف آن حضرت(عليه السلام) وى را زيارت کرد. (اين زيارت در بخش زيارات، صفحه 301 آمده است).
6- تکريم، تعظيم و بزرگداشت اين روز بسيار بجاست، مرحوم «سيّد بن طاووس»، در اقبال، در تکريم و تعظيم اين روز به خاطر ولادت شخص اوّل عالم امکان و سرور همه ممکنات حضرت نبىّ اکرم(صلى الله عليه وآله) سفارش بسيار کرده است.
بنابراين، سزاوار است مسلمين با برپايى جشن ها و تشکيل جلسات، هرچه بيشتر با شخصيّت نبىّ مکرّم اسلام(صلى الله عليه وآله)، سيره و تاريخ زندگى او آشنا شوند و از آن، براى ساختن جامعه اى اسلامى و محمّدى بهره کامل گيرند.
سلام به همه دوستان
عزاداریهای این دوماه ازهمه قبول باشه ان شاالله
شرمنده همه دوستان هستم که سر میزنن. هستم و میخونمتون اما فرصت نظردهی ندارم.
دلبسته جون اگه گذرت اینجا افتاد رمزت رو اگه دوست داری بده آخرین پست انگار رمز عوض شده بود نظراتت رو هم که.....
اَللّهُمَّ صَلَّ عَلی عَلیِ بنِ مُوسَی الرِّضا